Home » Als alles te veel wordt – over stress, overspannen zijn en burn-out

Als alles te veel wordt — over stress, overspannen zijn en burn-out

Een tijd geleden zat ik in een periode waarin ik werk deed dat op papier prima leek, maar in de praktijk steeds verder van mij afstond. Ik deed wat er van me verwacht werd, bleef presteren en doorgaan — maar diep vanbinnen voelde ik dat het me leeg trok.

Overdag was ik druk met anderen, ’s nachts lag ik wakker met een hoofd dat maar bleef malen. Mijn lichaam gaf al signalen: spanning, onrust, stijve kaken, paniekaanvallen. Toch bleef ik denken: als ik deze week maar doorkom, dan wordt het rustiger.

Maar die week kwam nooit. Tot ik besefte dat ik niet meer leefde vanuit wie ik ben, maar vanuit wat ik dacht dat moest.
Dat inzicht deed pijn, maar het bracht ook iets nieuws: ruimte om eerlijk te worden, stil te staan en opnieuw te voelen wat er echt bij me past.

Burn-out
Burn-out

Stress is niet altijd slecht – tot het dat wél wordt
Stress op zichzelf is niet de vijand. Een beetje spanning helpt je presteren, maakt je scherp en alert. Maar wanneer de druk te lang aanhoudt en herstel uitblijft, verandert die gezonde stress in een constante overbelasting. Je lichaam blijft ‘aan’ staan, zelfs in rust. Je gedachten blijven malen, je spieren gespannen, je adem hoog.
Je merkt het aan kleine signalen: sneller geïrriteerd, vergeetachtig, moeite met concentreren, slecht slapen. Je merkt het aan je lijf dat steeds harder fluistert — en uiteindelijk schreeuwt: het is te veel.

Wanneer spanning overslaat in overspanning
Overspannen zijn is alsof je gas blijft geven terwijl de tank leeg is. Je probeert het nog even vol te houden, je zet je schouders eronder, maar diep vanbinnen weet je dat het niet meer werkt. Je lijf is moe, je hoofd vol, en zelfs kleine dingen kunnen je plots overspoelen.

Veel mensen herkennen pas achteraf hoe lang ze al op hun tenen liepen. Dat is niet zwak – dat is menselijk. Je wilt het goed doen, loyaal blijven, sterk zijn. Tot het niet meer gaat.

 

Burn-out: het moment dat alles stilvalt
Een burn-out voelt vaak als falen, maar eigenlijk is het een grens die eindelijk zichtbaar wordt. Je lichaam zegt: zo niet meer. En ook al wil je door, het lukt gewoon niet meer. Mannen die ik begeleid, zeggen vaak dingen als:

“Ik dacht dat ik gewoon even moest uitrusten, maar zelfs dat lukte niet.”

Herstellen van een burn-out betekent niet “zo snel mogelijk weer aan het werk.” Het is een proces van ontladen, luisteren en opnieuw leren leven op jouw tempo. Het vraagt om eerlijkheid, rust, en begeleiding die helpt om weer verbinding te maken met jezelf.

De weg terug — van overleven naar leven
Herstel begint bij erkenning. Toegeven dat het niet meer gaat, is geen teken van zwakte maar van moed. Daarna volgt de fase van vertragen, opladen, en opnieuw ontdekken wie je bent zonder de constante druk van moeten. Bij veel cliënten zie ik hetzelfde gebeuren als wat ik zelf heb meegemaakt:

langzaam keert er weer rust terug.
De nachten worden iets dieper.
Er komt ruimte in het hoofd, lucht in het lijf, en een glimlach op het gezicht.

Dat is geen quick fix — dat is herstel.

Wat het je oplevert
Als spanning plaatsmaakt voor rust, ontstaat er iets nieuws: ruimte. Ruimte om te ademen, keuzes te maken die bij je passen, te voelen wat goed is voor jou. En misschien ook ruimte om jezelf weer te ontmoeten — niet als iemand die moet presteren, maar als iemand die mag zijn.

Een zachte uitnodiging
Herken je jezelf in dit verhaal? Merk je dat je lichaam signalen geeft — vermoeidheid, slapeloze nachten, onrust — maar je nog steeds doordraait? Je hoeft het niet alleen op te lossen. Ik help je stap voor stap om weer rust, overzicht en ontspanning terug te vinden.

Meer over coaching en therapie bij stress, overspannen en burn-out kun je hier lezen Stress en burn-out – Metgezel. Ook heb ik een speciaal traject voor met met burn-out: Burn-out Coaching – Metgezel Hier lees je meer over mij en over mijn werkwijze.

Wikipedia: Wat is een burn-out